یه حقایقی رو آدم نباید هیچوقت بفهمه.بعضی وقتا آدم باید برای اینکه راحت باشه و کمتر درد بکشه،چشمشو باید به روی یه حقایقی ببنده.باید نبینه و نشنوه و اگرم یه وقتی،یه روزی،یه جایی،ناخواسته یه چیزایی شنید،یا به گوشش رسونده شد،باید خودشو به نشنیده بزنه،سرشو بکنه مثل کبک زیر برف که مثلا من نشنیدم،ندیدم،نفهمیدم... آره یه وقتایی آدم باید کبک بشه...

پ.ن:هیچوقت از آدمایی که دوستشون داریم فاصله نگیریم؛بعد از یه مدت به زندگی بدون ما عادت می کنن،زندگی کردن بدون ما رو یاد میگیرن...